| |
| Deutsch |
| Obszar |
Niemcy, Austria, Szwajcaria, Liechtenstein, kraje Beneluxu, Namibia |
| Liczba mówiących |
~128 000 000 (język ojczysty dla: 105 527 178 osób[1], język obcy dla 18 000 000 osób[2]) |
| Ranking |
11. |
| Klasyfikacja genetyczna |
Języki indoeuropejskie
- Języki germańskie
- Języki zachodniogermańskie
|
| Pismo |
łacińskie |
| Status oficjalny |
| język urzędowy |
Austria
Belgia
Liechtenstein
Luksemburg
Niemcy
Szwajcaria
Trydent-Górna Adyga, Włochy
Unia Europejska (język oficjalny i roboczy)
Pozostałe miejsca:
Krahule/Blaufuß, Słowacja (urzędowy język gminy, obok słowackiego)
Namibia (język narodowy; język urzędowy 1984-90)
Polska (język urzędowy/pomocniczy w kilku gminach)
Watykan (oficjalny język Gwardii Szwajcarskiej)
|
| Regulowany przez |
Międzypaństwowa Komisja Ortografii Niemieckiej |
| Kody języka |
| ISO 639-1 |
de |
| ISO 639-2 |
deu/ger |
| ISO 639-3 |
deu |
| SIL |
GER |
| W Wikipedii |
Zobacz też: język, języki świata
|
|
Niemiecka wersja językowa (de) Wikipedii |
|
Niemiecka wersja językowa (als) Wikipedii |
|
W Wikisłowniku: Słownik języka niemieckiego |
Słownik niemiecko-polski, polsko-niemiecki onlineJęzyk niemiecki – język z grupy zachodniej rodziny języków germańskich. W rzeczywistości stanowi on grupę kilku języków zachodniogermańskich, które często są określane jako języki niemieckie; standardowy język niemiecki (Standard Hochdeutsch) oparty jest na Biblii Marcina Lutra, która z kolei opiera się na języku mówionym w Górnej Saksonii i Turyngii. W skład języków niemieckich wchodzą: alemański (Szwajcaria, Alzacja, Szwabia), bawarski (Bawaria, Austria), górnofrankijski (Frankonia, Hesja, Palatynat, Lotaryngia, Luksemburg – tamtejsza odmiana zwana językiem luksemburskim), środkowogórnoniemiecki (do którego można zaliczyć "Standard Hochdeutsch", oraz gwary z obszaru Górnej Saksonii, Turyngii, Anhaltu, południowej Brandenburgii oraz ze Śląska; dawniej również Prusy Górne) oraz dolnoniemiecki (Dolna Saksonia, Meklemburgia, północna Brandenburgia, Pomorze – obecnie tylko Przednie, dawniej również Prusy Dolne; w praktyce również język niderlandzki oraz afrikaans stanowią odmianę języka dolnoniemieckiego). Różnice np. pomiędzy dolnoniemieckim, a bawarskim są większe niż pomiędzy polskim a serbochorwackim. Pogląd o "jednym" języku niemieckim jest w dużej mierze spuścizną czasów Bismarcka i Hitlera, bowiem centralistycznym dążeniom Berlina nie leżały po drodze różnice językowe pomiędzy poszczególnymi częściami państwa. |
|
|
